این یافتهها حتى پس از احتساب وضعیت سلامتى جسمى و فکرى فرد پیش از بازنشستگی چشمگیر بود. نتایج این مطالعه در نشریه «روانشناسى بهداشت شغلی» چاپ شده است. محققان داده هاى مربوط به افراد مورد مطالعه که 51 تا 61 سال سن داشتند را در آغاز تحقیقات خود در سال 1992 بررسى کردند.
طى شش سال بعدى، داوطلبان هر دو سال یک بار مورد مصاحبه قرار گرفتند تا اطلاعات مربوط به وضع سلامتى، مالى، تاریخچه اشتغال و زندگى در بازنشستگى آنها جمع آورى شود. پژوهشگران تنها بیماریهایی را ثبت کردند که توسط پزشکان تشخیص داده شده بود و عواملى چون جنسیت، سطح تحصیلات و ثروت مالى را در محاسبات خود وارد کردند.
شرکت کنندگان همچنین یک پرسشنامه ساده در مورد سلامت روانى خود پر کردند. یافتهها نشان داد افرادى که پس از بازنشستگى مشغول به کارهایى مرتبط با حرفه اصلى خود شدند در مقایسه با کسانى که به طور کامل دست از کار کشیده بودند، سلامت روانى بیشترى داشتند. با این حال این موضوع در مورد کسانى که بعد از بازنشستگى در خارج از حیطه تخصص خود
مشغول فعالیت شدند صدق نمیکرد.
محققان معتقدند که دلیل این وضع احتمالا این است که بازنشستگانى که مشغول کارهایى نامربوط به تخصص خود میشوند ممکن است مجبور به تطبیق با یک محیط تازه و متفاوت باشند که باعث فشار روانى میشود. بازنشستگانى که مشکلات مالى دارند بیشتر احتمال دارد که پس از بازنشستگى در زمینه اى متفاوت مشغول کار شوند.
(شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۳)
۰۷:۴۹